::ใดใดในโลกนี้ล้วนอนิจจัง:: .. พรุ่งนี้เราอาจจะได้เห็นเอเลี่ยนตัวเป็นๆเดินเพ่นพ่านก็ได้ !!

คือว่า 

อีนี่

ร้องเกะในงานแคปซูลฮะ โฮววววววววววววววววววววววววววววว

เพลง VII จากสิ้นเสียงนางนวลฮะ 

เราว่าเราก็ซ้อมมานะ แต่รู้สึกว่าร้องได้เหียกเหลือเกิ๊น 

อยากร้องแก้ตัว แบบว่าตื่นเวทีหลาย

มองแต่เพดานอย่างเดียว (ไม่ควรเอาอย่างเป็นอย่างยิ่ง)

ขาสั่นหงึกๆๆ ร้องไปก็ขาสั่่นไป มือสั่นด้วยอะ ๕๕๕๕๕๕๕๕

ไม่ใช่แค่ขาและมือรู้สึกว่าตัวเองเสียงสั่นด้วยอะ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕ 

ร้องเสร็จขายังสั่นหงึกๆอยู่เลยอะ ๕๕๕๕๕๕

เพื่อนบอกว่าไม่ได้ยินเสียงเราเพราะโดนเสียงดนตรีกลบ (แอบดีใจนะที่ไม่มีใครได้ยินเสียงเหียกๆเรา ๕๕๕๕)

อ่อถ้าใครได้ฟังเราร้องเพลง นั่นน่ะไม่ใช่เสียงเราจริงๆหรอกนะ มันเป็นเสียงดัดอะ ๕๕๕

ถ้าร้องเสียงจริงมันจะไม่ค่อยเข้ากับธีมของเพลง

แต่ก็อยากแหกปากอีกอะ แบบว่าอารมณ์ค้างเหมือนยังร้องไม่เต็มที่ 

จะมีใครอยากฟังเราแหกปากไหมอะ  

แถมตอนเช้าตื่นสายไม่ได้วอร์มเสียงมาก่อนด้วย ๕๕๕๕๕๕๕๕

ตอนแรกกะจะวิ่งวอร์มเสียงสักหน่อยแต่ไม่ทันแล้วอะ ๕๕๕๕๕๕

สองบรรทัดข้างบนอาจจะคิดว่าเราเรัียนร้องเพลงมาสินะแต่ไม่ใข่อะ เรา .... ไปแอบดูคนที่เขาจะร้องเพลงร้องอะ

๕๕๕๕๕๕๕๕ 

ปล.งานแคปขอบคุณพี่จินที่ให้เดินตามฮับและอยู่่เป็นเพื่อนนะฮับ

ปลล. ขอบคุณดีเจคุณน่อ

ปลลล.ขอบคุณเซที่มาอยู่เป็นเพื่อนน่อ 

ปลลลล.ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายของปีที่จะไปงานอีเว้นท์ฮับ(ตุลา พฤศจิ ธันวา มกรา 2 เดือน ๕๕๕๕๕)